MGA TAUHAN:
LOLA 76 anyos, maitim, tindera ng turon at banana cue
TAGPUAN:
Gabi, kasalukuyan. Sa isang maliit na puwesto ng banana cue sa may Recto.
Ilang hakbang mula sa panulukan ng Recto at Bilibid Viejo, katapat ng terminal ng Victory Liner, may maliit na pondahan ng banana cue at turon. Sa bukana ng tindahan na hindi hihigit sa dalawang dipa ang lapad at luwang, maymahabang lutuan ng turon at banana cue. Nakapastong ditto ang isang kusinilya at nagtambak ang mga dahon ng saging at piling-piling na binalatang saging na saba. Hindi kailangang makita o maaninag ng manonood ang mga ito sa pagsisimula ng dula. May gaserang ilawan sa isang tabi. Nakaupo sa harap ng pondahan ang matabang matanda. Maaaring may mga taong nagdaraan sa harapan, pero walang pumapansin sa kanya.
Gabi na.
Sa simula, tila wala sa sariling nilalapirot ng LOLA ang isang maliit, parihabang tuwalyang puti, na halos kulay-libag na sa pawis at alikabok; habang panay ang pahid niya sahumuhulas na pawis sa mukha’t leeg. Kausap ang manonood.
LOLA:
Wala pa ba? (Hawak ang gasera, sisilip siya sa magkabilang tabi.) Lintek! ang tagal naman. Sibsib na ang dilim a. Sigurado namang me nagreport na sa kanila.
Me nalilihim ba sa Maynila? Lalo dito sa kahabaan ng Recto. Dito pa sa terminal! Kahit kulay at amoy ng utot mo, ke gumagapang pa ‘yan o nagririnyego; siguradong bistado ng lahat, mula Avenida hanggang simbahan ng Santa Cruz.
E wala naman akong balak magtago. Ano, bale? Hindi naman ako naghahanap ng sakit ng ulo ni katawan. Mamaya tugisin pa ako ng mga parak. E di natelebisyon pa ako. Mas malaking iskandalo, ‘pag nagkataon!
Gaya nung tarantadong umakyat diyan sa poste ng koryente sa may Quezon Blvd.
Unti-unting liliwanag ang entablado. Makikita natin ang isang LALAKI na tumatawid sa mga kawad ng koryente. Halatang kinakabahan o natatakot.
From panitikan.com.ph
Isang Dakilang Mamayan ng Republika/Rene O. Villanueva
2/9
O weno? E di pinagpistahan siya ng mga usyoso. Kaya iniligpit ko ang mga paninda ko para makiusyoso. Ay, mali! Dinala ko pala ang mga paninda ko, at doon ako sa mismong tapat niya naglako ng turon at banana cue. ‘Daming tao e!
Tatayo ang LOLA. May dalang basket na pupunta sa tapat ng LALAKI tumatawid sa mga kawad ng koryente. Lilinga-linga na parang sinisino ang mga mamimili habang pasigaw-sigaw ng kanyang inilalako.
Turon! Turon! Bagong luto, may langka! Banana cue kayo riyan! (Titingala at mapapapalatak.)
Siyempre, hindi tuloy nakatalon-talon ‘yung gago. Nalito sa sobrang dami ng matang nakatutok sa kanya. Nahiya siguro sa dami ng bungangang nang-uudyok sa kanya. (Sisigaw.) “Tarantado, talon!”
Isa-isang darami ang mga usyoso. May istambay. May galing sa opisina. May makikisigaw. Lahat ay nakatingala. Makakarating sa dulo ang LALAKI, tatalungko.
Kung ano-ano ang isinisigaw ng mga usisero para tuluyang tumalon ang tarantado:
(Sisigaw ang LOLA na tila iba-ibang tao ang humihiyaw.)
“Ano pang hinihintay mo? ‘Yung mga kamera? Si Mike Enriquez?”
“Hindi na darating ‘yon! Nasapawan ka ng coup!”
“Me malaking rali sa Mendiola, tanga!”
“Siyempre, uunahin nilang tutukan ang Malacanang.”
“Lundag na!”
“Talon!” (Papalakpak.) Pero hindi nakatalon ang tarantado, hanggang sa halos maging sindami na ang mga usyoso ng tao kung pista ng Nazareno. Hanggang sa abutan na siya ng ambon.
Itatalukbong ng LALAKI ang dalawang kamay sa kanyang ulo. Saka magsisimula uling tumawid sa kawead ng koryente.
Hanggang sa magdatingan na nga ‘yung mga taga-radyo at telebisyon. E di lalong nangatog ang gago. Lalong napahiya ang walanghiya! Talagang hindi mo magagawang magpakamatay kung halos ang buong Maynila ang nakatingala at naghihintay sa paglundag mo.
Sigurado merong pang nagdarasal na madulas ka sana, para sulit naman ang pamimitig ng leeg nila. Walang puso ang mga tao e. Kaya hindi ako naniniwalang talagang magpapakamatay ‘yung gago. Kung magpapakamatay ka, magpapakahirap ka pa bang umakyat sa poste ng koryente? Ang kamatayan,
From panitikan.com.ph
Isang Dakilang Mamayan ng Republika/Rene O. Villanueva
3/9
kailangang madali. Hindi pinagtatagal, para walang hirap. – Turon! Turon! Banana cue, bagong luto!
Maninimbang ka pa ba sa mga kable? Kung magpapakamatay ka, bakit do’n pa? Mas madaling lumundag sa overpass, di ba? Semento din naman ang babagsakan mo. Kung hindi mabagok ang ulo mo sa semento, tiyak na wala kang ligtas sa mga dumarating na sasakyan. (Hahagikhik.) Pero … hindi rin nga pala; dahil wala sa tiyempo ang pag-akyat sa poste ng tarantado.Hapon na. Paano kang lulundag sa oras na ‘yon, e hapon na nga? Di hindi ka nga masasagasaan! Kapag gano’ng oras, mas mabagal pa sa pagong ang usad ng mga sasakyan. Hindi ka rin puwedeng mabagok sa semento. Wala kang puwang na makikita sa sobrang dami ng dikit-dikit na sasakyan. Bamper to bamper! (Hahalakhak.) Pinakamasuwerte na ‘yung bumagsak ka sa salamin sa harap ng isang sasakyan.- Turon! May langka, mainit pa! - Puwedeng madurog ‘yung salamin at matusok ka ng matutulis at matatalim na bubog. ‘Yon e kung masasalalak ka.
Pero dahil yayatot-yatot, singnipis ng istik ng banana cue ang parilya ng gusgusing tarantado, mabuti kung lumusot siya sa salamin! Baka damputin lang siya sa kandungan ng drayber o pasahero sa unahan. E di ba mas napakalaking malas naman! Hayun, nakumbinsi ring bumaba ng mga pulis. Sayang! ‘Buti na lang naubos ang turon ko.
Isang pulis ang aakyat sa hagdan ng bumbero at aabutin ang kamay ng lALAKI. Bababa ang LALAKI. Saglit na magdidilim. May kukuha sa roller sa puwesto habang malilinis ang ag-aalisan ang mga usyoso.
Babalik si LOLA sa tindahan niya.Muling uupo at hahawakan ang gasera. Palinga-linga.
Kaya plis, plis lang … Pakiabatan nga ninyo ‘yung mga parak ‘pag dumating. Sandali na lang. Baka makalingatan ko at hindi mapansin. Magliligpit-ligpit muna ‘ko.
Tatayo para magligpit, pagkuwan ay magbabago ang isip. Babalik sa pagkakaupo.
Sabagay hindi naman ako aalis dito. Wala naman akong gagawin. Wala akong pupuntahan. Sa loob ng halos dalawampung taon mula nang mabili ko kay Tandang Kanor ang puwestong ito nandito lang ako lagi. Mula madaling araw. Ni hindi pa sumisikat ang araw, ni hindi pa nakapaghihilamos ‘yung dispatcher diyan sa Victory.
Maririnig ang ingay ng mga bus sa terminal habang inaayos ang puwesto. Aalis at LOLA, pagbalik may bitbit na piling-piling na saging na saba.
From panitikan.com.ph
Isang Dakilang Mamayan ng Republika/Rene O. Villanueva
4/9
Tuloy-tuloy ‘yong busina, ungol ng makina hanggang hatinggabi, matapos linisin at igarahe ang pinakahuling bus na galing sa Baguio o Bataan, narito lang ako sa tapat ng terminal.
Magbabalat ng mga saging. Bobombahin ang kusinilya. Maghahanda sa pagluluto ng turon at banana cue.
Nagbabalat ng saba. Nagbobomba ng kalan para maisalang ang kawali. Nagpapainit ng Minola. Nagbubuhos ng kalahating kilong asukal na pula sa mainit na mainit, halos kumukulong cooking oil. Hanggang sa mag-arnibal ang asukal. Hanggang sa maglubid-lubid ang arnibal na pula. Saka ko ibubuhos isa-isa ang piraso ng saba. Saka ko hahaluin ko nang hahaluin ang arnibal para bumalot sa bawat piraso ng saging. Kapag naluto, hahanguin kong lahat sa planggana. Bahagyang palalamigin. Saka tuhuging tatlo-tatlo sa istik na kawayan, Sa matulis, makinis na istik ng kawayan …
Isa o dalawang MANGGAGAWA ang bibili ng turon. Kakainin ang binili sa puwesto.Makaraang makakain, aalis ang dalawa.
MANGGAGAWA 1:
‘La, me luto ka na?
MANGGAGAWA 2:
Lumiliit yata ang saging n’yo ‘La.
LOLA:
Bakit? Kaninong saging ba ang hindi lumiliit? Kung ayaw mo, mag-Jolibee ka! -
At may malalantakan na kahit sinong humihilab ang tiyan. Ayaw n’yo pa ba no’n, sa halagang limang piso, makakaraos na kayo? (Muling mauupo.)
Kaso, kahit anong sikap ang gawin ko, kahit anong sipag, mula noong mabili ko ang puwestong ito kay Tandang Kanor, hindi ako makaraos. Panahon pa ni Marcos ‘yon!
Tuwing magbabago ang administrasyon, umaasa kaming bubuti ang buhay kahit paano, kahit katiting. Pero nagdaan si Marcos, si Cory, si Ramos, si Erap, hanggang sa tukayo ko, gano’n pa rin. Konting mabusog, problema na naman kung saan dudukot ng susunod na isusubo.
Ganon nang ganon; kahit bago pa maging presidente si Marcos, gano’n na.
Hindi nga lang dito ang puwesto ko noon. Sa tirahan namin sa may Gastambide, malapit sa eskwelahan. Katulong ko pa si Elsa, ang panganay ko …
LOLA:
From panitikan.com.ph
Isang Dakilang Mamayan ng Republika/Rene O. Villanueva
5/9
Kung saan-saan ka na naman siguro dumaan, ano? Ba’t tanghali ka na?
ELSA:
Me pinagawa pong project ‘yung adviser namin e.
LOLA:
Sige, balutin mo na ‘yang mga turon. Mayamaya lang may maghahanap na riyan.
LOLA:
Pangarap ko sanang maging titser si Elsa. Pero hayun, sa tarantadong kapitbahay lang namin bumagsak.
LOLA:
Kaso, hindi lang matigas ang buto no’ng Erning na ‘yon; yayatot-yatot e saksakan ng kati. Sabi ko na kasi sa anak ko, ‘wag mong patulan ‘yan. May mukha nga, pero libag lang sa uten ang kayamanan. Makati pa sa gabi, maniwala kayo!
LOLA:
Kabi-kabila ang kabit. Me weytres, me modista, pumatol pa pati sa tisika na nasa Saudi ang asawa. Sabi ako nang sabi kay Elsa na mag-iingat siya, dahil baka kamukat-mukat e uubo-ubo na rin siya at kapag dumura e meron nang kimpal-kimpal na dugo. Pero alam n’yo ‘yang anak ko, kundi saksakan ng bingi, saksakan ng tanga o saksakan ng tigas ang bao! Wala pang sambuwang pinayagan ko siyang tumao sa pondahan, ayun, nasungkit na ni Payayot. Sanlinggong dinala sa Laguna, nang bumalik buntis na. Naku! Maisusumpa mo talaga kahit me Santo Kristo ka sa dibdib! At hindi pa nagkasya na magkaasawa ng batugan.
Sampu! Sampung sunod-sunod ang pagbubuntis.
Isip mo, mga namamanata sa Nazareno kung gumawa ng bata. Buti na lang at sa sampung apo kong iniluwal sa Dr. Reyes, anim lang ang nabuhay. At sa anim, tatlo naman ang tinamaan ng peste. ‘Yung dalawa e tinigdas o tinamaan yata ng brongkitis kaya bago pa magtatlong taon e salamat-sa-Diyos, natepok agad. Bakit naman kayo napa-Susmaryosep? Dib a talaga naming mas masuwerte sila kung tutuusin? Maikling panahon lang ang tiniis na hirap, e ako? Ni parehong hindi pa nga nakakalakad nang matatag ang dalawa; ‘yon naman lalaki, nasilat sa manhole, minsang malakas ang ulan. Sabi ko na kasi, huwag pinalalabas ang bata sa gabi, ang titigas ng kukote! Nagmamarakulyo pa kapag sinasabihan, kaya hayun, sabi ng kapitbahay na huling nakakita, nadupilas sa manhole na me nakatusok lang na bakal. Baha na kasi, hindi siguro napansin ng bata ‘yung bakal na nakatusok sa butas.
From panitikan.com.ph
Isang Dakilang Mamayan ng Republika/Rene O. Villanueva
6/9
Ano naman ang maaasahan ninyo sa batang lilimang taon? Lalo kung nakatakas lang para maglaro. Siyempre, nagtatampisaw ‘yon sa tubig. Iisipin pa ba no’n kung ang tinatapakan niya’y me disgrasyang naghihintay? Hayun, kinabukasan na napulot sa dulo ng imburnal.
Akala n’yo ba porke tatlo lang ang mga anak nila e bumuti-buti sila? Hesus! (Luluhod saka nakadipang lalakad nang paluhod sa palibot ng tindahan.)
Panguinoon! Kung hindi ka pa nagsasawang tumunghay sa suson-susong kamalasan namin, di sana’y hindi mo hinayaan ang lahat nang ito?
Ano ba’ng problema? Lingo-lingo naman akong nagsisimba. Kung Pista ng Quiapo, oo nga at hindi ako nakikihila sa ipinuprusisyong Poong Nazareno. Nakikipunas lang ako ng panyo sa mga paa ng Mahal na Hesuskristo; pero hindi ako pumapalya, kahit anong lagay ko, sa unang misa sa araw ng pista, kahit saksakan ang dami ng tao sa loob ng simbahan. Bukod sa lagi kong hinihintay ko ang pagdaraan sa gabi ng prusisyon, ha!
Sa dulo ng tanghalan, lalabas ang NAZARENO na may pasan-pasang krus hanggang sa tuluyang lumabas.
LOLA:
Nagsasakripisyo nga ako sa paghihintay sa mga deboto mo, baka akala mo? O di ba, ‘pag Pista ng Quiapo, mga alas-kuwatro pa lang tumitigil na akong magluto ng turon at bababana cue. Baka sabihin mo naman, puro pagkita na lamang ng pera ang nasa tuktok ko. Kahit natitiyak kong mabiling-mabili ang turon at banana cue sa oras na ‘yon. Alam mo bang ‘yon ang paraan ng pagtitika ko para sa iyo, Mahal na Nazareno, para kapag dumaaan ang prusisyon, walang laman ang isip ko kundi sana ay matanaw ang Poon, na tulad naming ay nakabayubay sa krus. Hinuhubad ko ang aking delantar at tinitipon ang lahat ng barya ko’t perang papel sa isang boteng plastik, para maluwag akong makatayo sa gilid ng daan, hindi nag-aalalang baka ako madukutan o masalisihan ng mga mapagsamantala; para maluwag akong makakaway sa Kanya, sa Nazarenong nasa itaas ng platapormang kinukuyog ng mga nagmamamakaawang sindami ng langgam. Kuyog ng mga langgam, gaya ng mga mumo ng namuong arnibal, na natapon sa lupa!
Hindi pa ba sapat na sakripisyo ‘yon? Alam n’yo ba kung magkano ang kitang nawawala sa akin sa pag-aantabay sa prusisyon? Halos dos siyentos pesos din, Mahal na Poong Nazareno!
Pero naiintindihan ko, kahit hindi mo kami iniibsan ng bigat. Kahit natutunghayan mo, ngunit hindi pinapatid ang lubid-lubid naming hirap. Lubhang marami kang inaalala. Ako man ang nasa lagay mo, matuturete rin ako sa dami ng nagsusumamo sa iyo. Saka sabi mo nga, hindi laging dapat naming iasa ang lahat sa iyo. Malapit man ang Quiapo, masyadong malayo ang langit
From panitikan.com.ph
Isang Dakilang Mamayan ng Republika/Rene O. Villanueva
7/9
para sa aming mga daing. Pero sino’ng aasahan naming mag-aangat at hahango sa amin sa aming kapalaran? Ang gobyerno? Mas malayo sa Quiapot ang Malakanyang. Asa kami nang asa sa tuwing magpapalit ng presidente. Asa kami ng asa sa mga bagong pangako. Bababa ang presyo ng galunggong. Tataas ang kita. Minsan nangyayari, pansamantala; pero di-magtatagal, balik uli sa dati ang lahat. Balik sa lagpas-ngusong tubig ng hirap. Kaya wala na kaming ginawa kundi ang suminghap-singhap. Kaya nagpapasalamat na rin ako sa iyo, Mahal na Poon. Mapalad kaming biniyayaan mo ng dalawang malalakas na braso. Patunay ang mga bisig na ito, na hindi mo ako pinababayaan dahil binigyan mo ako mga kamay, para huwag nang umasa sa iba, para tubusin ang aming mga sarili.Para makakawag-kawag upang manatiling nakalulutang sa malawak na dagat ng buhay.
Maglalatag ng patung-patong na diyaryo si LOLA sa lupa, mahihiga.
Kahit sisinghap-singhap. Kahit mahigit sitenta anyos na ako, at ang totoo’y hapo na. At ang talagang gusto ko’y umidlip kahit man lang isang oras lang tuwing hapon, sa halip na magtalop ng bunton-buntong piling ng saging na saba, at masalab sa init ng apoy ng kalan at kumukulong mantika. Naniniwala ako - mapalad ako. Mapalad kami!
Mayroong mga taong walang paa. May mga tigmak sa sakit kaya di-nakakilos at makapaghanap-buhay. May mga naputulan ng braso; may kulang-kulang ang daliri; ang iba’y dahil sa walang kabagay-bagay na dahilan. Pero ako, ang iyong pinagpalang si Lola Goya; sa kabila ng walang katapusang paghilab ng mga taon ay hindi mo hinayaang mapigtaan ng lakas. Malalakas pa rin ang aking mga bisig. Salamat, Panginoon!
Kaya lang, di mo naman siguro ikagagalit kung aamining kong paminsan-minsan, naiisip kong nang wisikan mo ako ng grasya, sana’y nilubos-lubos mo na. O kahit idinawit mo na rin sa grasyang basbas mo sa akin ang kaisa-isa kong anak na Elsa. Si Elsa ko na pinagsikapang huwag matulad sa akin sa masadlak ang buong buhay sa pagtatalop ng saging na saba at patutuhog ng banana cue. Hindi na baleng hindi ko siya napagtapos na high school kaya hindi siya naging titser (tanggap ko namang medyo bopol ang anak kong iyon); hindi baleng hindi mo siya inagaw sa kamay ng Erning na ‘yon (matigas talaga ang uilo ng batang ‘yan; kaya kahit anong pangaral labas-masok lang sa tenga). Pero sana (masama bang isipin, Diyos ko?) na nang kinuha mo ang tatlong anak nila, bakit hindi mo pa nilubos at kinuhang lahat?
Bakit may tatlo ka pang itinira?
Hindi. Huwag po ninyong isiping sinasabi ko ito para usigin kayo. Hindi ko kayo sinisisi. Kita naman ninyo, ano bang ginawa ko nang maghiwalay si Elsa
From panitikan.com.ph
Isang Dakilang Mamayan ng Republika/Rene O. Villanueva
8/9
at ang asawa niyang si Erning? Nang iwanan ng anak ko ang tatlong nilang anak sa poder ko? Kahit lagpas ng sitenta ang edad ko, at walang sinomang katuwang sa buhay. Oo nga, namura ko si Elsa nang itambak ang tatlong bata sa bahay dahil hahanapin daw si Erning, pero tinanggap ko rin ang tatlo kong apo. Hindi lang sa naaawa ako at wala namang ibang mag-aaruga sa tatlong bata. Ang totoo, tuwing makikita ko ang aking mga apo, lalo ang bunsong si Edita, na kamukha-kamukha ng ina noong maliit pa, naiibsan ako ng pagod. At kahit tila lagging nilalagnat ang katawan ko at namimigat ang mga pang di ko na halos maihakbang gustiog-gusto kong haplusin ang kulot na buhok ng pinakabunso kong apo, ng aking apo na magtatatlong taon, at hindi pa nakatatayo nang matatag, ni hindi pa nga nakapagsasalita nang diretso. Pautal-utal lang; pero tuwing darating ako ay sinasalubong ako ng “Yoya, Yoya.”
At totoong luwalhati ang mga salitang iyon para sa akin. Kaya kahit humuhulas ako sa pawis, kakargahin ko ang bunso kong apo. At ilalapat ko ang ulo niya na tila nakapatong sa laging nanlalambot na leeg (kaya siya madalas tinutuksong Engot ng mga walang pusong kapitbahay namin). At hahaplusin ko ang ulo niya at likuran, hanggang sa humimlay siya sa malapad, nagmamantika, ngunit amoy-arnibal kong dibdib.
Si Edita, ang bunso kong apong si Edita. Ang sakitin kong apo.
Magdadalawang lingo na siyang paulit-ulit na inuubo at nilalagnat. Madalas ko namang pinaiinom ng am. Binabanyusan ng malamig na tubig para bumaba ang lagnat. Hinihilot ko ng manzanilla, o ng Minola na may dinikdik na luya, ang katawan at mga biyas, gabi-gabi bago matulog. Pero lagi pa ring nilalagnat. Minsa’y mainit na mainit, parang sinisilaban ang buong katawan. Kaya magdamag na ingit nang ingit. Kahit ipaghele ko. Kahit yugyugin habang karga ko. Kahit kantahan pa ng pampatulog. “Ili-ili, tulog anay; wala diri imo nanay …”
Pero ingit pa rin nang ingit, anoman ang gawin ko. Hanggang sa hindi ko na magawang iwanan sa bahay, dahil sino ang mag-aasikaso sa kanya? Ni hindi ko naman alam kung saan hahagilapin ang ina niya. Wala akong kahit kapirasong balita kay Elsa. Nasaan na kaya ang batang iyon?
Kaya kahit malaking istorbo si Edita sa pagtitinda ko, napilitan ako isama siya sa puwesto. Kahit na dahil sa kanya ay malaki ang ibinagal ng kilos ko at malaki ang nawala sa araw-araw na kita ko. Paano ako makapagtatrabaho nang maayos samantalang may ingit nang ingit sa tabi ko. Kahit pasusuhin ko ng am, na minsa’y hinahaluan ko ng pulang asukal para tumamis o kaunting asin para maiba ang lasa. Ingit nang ingit. Kung medyo malakas-lakas at hindi gaanong mataas ang lagnat, wala namang nasasabi kundi “Yoya, Yoya.” Hindi rin siya umiiyak kahit anong taas ng lagnat.. O baka sa sobrang hina niya, ni hindi na makuha ng mga mata niya ang umiyak. Ingit lang nang ingit. Alam kong dapat noon ko pa siya dinala sa ospital. Pero kailangan ng pera ‘pag dinala ang maysakit sa ospital; ‘pag niresetahan ng gamot … Pero, nasaan ang pera?
From panitikan.com.ph
Isang Dakilang Mamayan ng Republika/Rene O. Villanueva
9/9
Kaya pinagtiisan ko na lang kahit hindi ako makakilos nang maayos ‘pag kasama siya. Hindi ako makapagtalop ng saging nang tuloy-tuloy. Minsan, kumukulo na ‘yung mantika, hindi ko pa maibuhos ‘yung asukal. O lumamig na yung mga naipritong saging pero di ko pa rin sila maituhog sa istik. Minsan, may mga drayber o pasaherong bumibili pero hindi ko agad maasikaso.
Hanggang kaninang tanghali, nakasalang pa naman ‘yung mga turon. Biglang umiyak. Sabi ko “Sandali lang apo. Teka, hahanguin ko lang ang turon.Madaling masunong ‘yung wrapper ng lumpia e. ‘Pag nasunog e malaki ang malulugi sa atin.” At hinango ko nga ang mga turon, hinango ko at inilagay sa planggana. Saka isa-isa pinagpatong-patong sa bilaong may saping dahon ng saging para maihanda sa pagbebenta. Nang makita ko ang bunso kong apo, tumitirik ba naman ang mata! Diyos ko po, Panginoon! Nang hawakan ko, nanlalamig ang buo niyang katawan. Ano’ng gagawin ko? Hindi ko naman maisusugod sa ospital. Pa’no ko iiwanan ang tindahan? Diyos ko, Diyos ko! Mabilis akong nag-apuhap ng solusyon. Walang aasahan kundi ang sariling mga kamay, Panginoon!
Hinawakan ko siya sa dalawang paa. Hinablot sa higaan ng pinagsapin-saping dahon ng saging, na sinapnan ko ng maruming daster. Hinawakan ko siya sa dalawang paa saka inihampas ang ulo sa gilid ng daan, sa sementadong gilid ng daan.
Ni hindi ko narinig na umingit ang apo ko. Wala, kahit munting pagibik … Sigurado akong may nakakita o nakapansin. Sa dami ba naman ng nagdaraan?
Tiyak, darating ang mga pulis. Kundi magmilagro at mismong ang Nazareno ang sumundo sa akin ….
Makaraan ang ilang sandali, sisilbato ang sirena mula sa sasakyan ng mga pulis at isang puting liwanag ang tututok sa tindahan at kay LOLA.
Tatayo siya, pasalubong sa liwanag habang hawak ang nanlilimahid na puting tuwalya parang ihinahaplos sa di natin nakikitang Poon.
Saka pupulutin sa bandang likuran,at kakargahin, yayapusin ang bangkay ng batang tatatlong taon, basag ang bungo, at naliligo sa natuyong dugo.
TELON
Enero 26, 2006.
First Draft
DRAMAISANG DAKILANG MAMAMAYAN NG REPUBLIKAFilipino Si NigangFilipino Synopsis MGA TAUHAN: NIGANG, 19, Matabang babae BOY RAPIST, 42, Manliligaw ni Nigang MANONG CARINDERIA, 58, Ama ni Nigang SERIAL RAPIST, 25, Kapatid ni Boy Rapist JESUS, 33, Manliligaw ni Nigang PAG-IBIG, 53, Lover ni Jesus SEX, 50, Kapatid ni Pag-ibig ILUSYON, 30, Kaibigang matalik ni Sex PANAHON AT TAGPUAN: Kasalukuyan. Sa isang bayang dumaranas ng taggutom. Isang carinderia. May mesang may dalawang kaldero. May tatlong upuan. Nakatayo si Nigang at ang tatay niyang si Manong Carinderia sa likod ng mesa. Sina Boy Rapist, Serial Rapist, Pag-ibig, Sex at Ilusyon ay nakaupo kasama ng mga nanonood. BOY RAPIST (Tatayo.): Jesus, tulungan mo ako! JESUS (Papasok sa carinderia. Tatayo sa gitna.): Narito ako. BOY RAPIST (Luluhod.): May problema ako, Jesus. JESUS (Titingin sa relo.): Merong kang dalawang minuto, sige kwento. BOY RAPIST: A, e, para maliwanag sa simula pa lang, gusto kong ipaalam sa 'yong 'di ako naniniwala sa 'yo. JESUS: Yagay, a. Ba't mo 'ko kinakausap? BOY RAPIST: Kaya nga patunay na ganoon kagrabe 'yung problema ko e. JESUS (Sa mga nanonood sasabihin.): Hindot na bata 'to o. BOY RAPIST: Po? JESUS: A, wala. Ano ba 'yang problema mo? BOY RAPIST: Meron kasing babae.. JESUS: 'Sus, 'yun lang pala. Hormones lang 'yan. BOY RAPIST: Anna ang pangalan n'ya.. JESUS: Meron akong mga VHS tapes na makakatulong sa 'yo. Traci Lords! Hubba, hubba! BOY RAPIST: Gusto ko talaga s'ya at.. JESUS: Kung 'di nun masagot ang problema mo sa libog, meron akong kakilalang lalake sa Ermita. Alam mo na, bugaw. BOY RAPIST: At (Pasigaw.) kaibigan ko s'ya! JESUS: Tinding mamblojab ng mga baba-kaibigan? BOY RAPIST: Oo. Pero, nililigawan ko s'ya. JESUS: O, libido nga. BOY RAPIST: Ano ba? Makinig ka nga. Hindi sekswal ang kalikasan ng pagnanasa ko sa kanya. JESUS (Pasigaw.): Ulol! BOY RAPIST: Putang-ina, maniwala ka naman. Ikaw na lang ang pag-asa ko, gaganyanin mo pa 'ko. JESUS: Pero nagsisinungaling ka sa 'kin. BOY RAPIST (Tatayo. Magdadabog.): Leche ka, kalimutan mo na nga. Mag-usap na lang tayo 'pag patay na ako. JESUS: Uy, nagalit. BOY RAPIST (Uupong muli.) Si Satanas siguro makikinig. JESUS: Oo, pero maniningil. (Patlang.) Ito naman o, nakikinig ako. Libre pa'ng advice. BOY RAPIST (Luludod muli.): Well, katulad nga ng sinabi ko: kaibigan ko si Anna at gustong-gusto ko s'ya- JESUS: Bakit? BOY RAPSIT: Ha? JESUS: Bakit mo s'ya kaibigan, at bakit mo s'ya gustong-gusto? BOY RAPIST (Matagal bago sumagot.): Kaibigan ko s'ya dahil pinakitaan n'ya ako ng kabaitan. JESUS (Sarkastiko): Kabaitan? BOY RAPIST (Matagal bago sumagot.): Itinuring n'ya akong parang tao, at sinulatan ng mga sulat na-mabait. JESUS: Loser ka nung hayskul. BOY RAPIST: Ano? Hindi! JESUS: Hindi 'yon tanong. BOY RAPIST: Salbahe ka. JESUS: Hindi, Diyos ako. Ngayon, balik sa problema mo. Sabi mo kaibigan mo s'ya. Kaibigan ka ba n'ya? BOY RAPIST: Oo naman. JESUS: Sigurado ka? BOY RAPIST: Um, e, sabi n'ya, simula raw nang manligaw ako, tumigil na ang pagkakaibigan namin. JESUS: Balik tayo dun. Bakit mo nga ba s'ya niligawan? BOY RAPIST: Bakit ba nanliligaw ang mga lalake sa babae? JESUS (Nagpapatawa.): Para sa sex? Hindi sasagot si Boy Rapist. JESUS: Bakit ba nanliligaw ang mga lalake sa babae? Ikaw ang magsabi sa 'kin. 'Di pa naman ako nakakapanligaw. BOY RAPIST: Kasi. JESUS: Ano? BOY RAPIST: Kasi, kasi I was in love with her. JESUS: Was? BOY RAPIST: I was in love with her kaya ko s'ya niligawan, I am in love with her kaya ako may problema. JESUS: Sige, tuloy. Anong problema? BOY RAPIST: Nililigawan ko s'ya, pero ayaw n'ya akong sagutin. JESUS: Alangan namang pilitin mo s'ya. Humanap ka na lang ng iba. BOY RAPIST: Hindi 'yon ganung kadali. Lagi s'yang nasa isip ko at 'di maalis. JESUS: E kaso nga, ayaw n'ya sa'yo. Ayaw ka n'yang sagutin. BOY RAPIST: Pero merong mga sandaling pakiramdam ko'y may pagtingin na rin s'ya sa 'kin. Wala bang kwenta 'yon? JESUS: Wala. BOY RAPIST: Kahit konti? JESUS: Wala. BOY RAPIST: Pero walang ibig sabihin ang buhay kung wala s'ya. JESUS: Hmm.. Sinabi mo rin 'yan tungkol kay Janice. BOY RAPIST: Ha? Hindi 'no. Laki-joga lang si Janice. Si Anna kung bumasa ng tula parang-parang Diyos. JESUS: Pare-pareho lang 'yan. Laki-joga, Diyos-sa-pagbasa-ng-tula. Pwede kang mabuhay nang wala ang mga 'yon. Iiyak si Boy Rapist. JESUS: O, naku naman o. BOY RAPIST: Gusto ko nang mamatay. JESUS: Sus, narinig ko na 'yan. Bawat buwan naiinlab ka, bawat buwan nababasted ka, kaya bawat buwan gusto mong mamatay. BOY RAPIST: Hoy! FYI second year high school pa lang gusto ko nang mamatay. May problema ako sa pamilya. JESUS (Bababa papunta lugar kung saan nakaupo ang mga nanonood, yayakapin si Boy Rapist.) Okay fine whatever. Ano nga ba'ng pangalan mo ulit? BOY RAPIST: Boy Rapist. JESUS (Pabulong.) Pusang-inang pangalan 'yan. (Normal na boses muli.) Alam mo, Boy Rapist, maraming babae d'yan. BOY RAPIST: Pero iisa lang si Anna. JESUS: Oo, alam ko. Alam ko'ng nararamdaman mo. BOY RAPIST: Hindi naman e. 'Di ka pa naman nakakapanligaw, at 'di ka pa nababasted. Matatahimik si Jesus. Tatanga. Matagal na mag-iisip. JESUS: Oo, totoo. 'Di pa 'ko nakakapanligaw- BOY RAPIST: O, pa'no mo 'ko maiintindihan? JESUS: Pero ilang milyon na ang nambasted sa 'kin. BOY RAPIST: Milyon? JESUS: Agnostics. Atheists. Satanists. Hahagulgol si Boy Rapist. JESUS: Masakit 'pag 'di ka mahal ng mahal mo. Pero kailangan mong sumulong. BOY RAPIST: Sumulong? JESUS: Oo, sumulong. Ang buhay parang pagsakay sa dyipni. Ang importante'y 'yung patutunguhan. BOY RAPIST: Paano kung masikip? JESUS: Tiisin mo kahit masikip. Malay mo, sa susunod na kanto, lumuwag na. BOY RAPIST: Lumuwag? JESUS: Oo, pag may bumaba. BOY RAPIST: Bumaba? JESUS: Bumaba, alam mo 'yon, mamatay. Pagkatapos nun, okay na ang sakay. BOY RAPIST: At ano naman ang pagmamahal? JESUS: Pagmamahal? Ang pagmamahal para ring pagsakay ng dyipni. BOY RAPIST: Pagsakay din ng dyipni? JESUS: Tiisin mo kahit masikip. Malay mo, sa susunod na kantot, lumuwag na. BOY RAPIST (Titigil sa pag-iyak.) Ang bastos n'yo naman Jesus. JESUS: Ayan, napangiti rin kita. Basta ngumiti ka lang. Tandaan mo, lagi akong narito para sa 'yo. BOY RAPIST: Salamat. (Magpapahid ng luha. Yuyuko.) Paumanhin at lagi kong sinasabing patay ka na. JESUS (Babalik sa gitna ng carinderia. Titingin sa relo.): Paumanhin at hindi ka na tinitigasan. BOY RAPIST: Patawad lagi akong nagmumura. JESUS: Patawad namatay ang 'yong ama. BOY RAPIST: Sorry lagi akong nagbabasa at nanonood ng porno. JESUS: Wag kang magsori, 'di 'yon kasalanan. Sori naputol ang kalingkingan ng 'yong ina. (Aalis ng carinderia.) BOY RAPIST: Paumanhin 'di na ako nagdarasal. Pakiramdam ko kasi minsan, parang ako lang ang kinakausap ko. Pakiramdam ko walang nakikinig sa 'kin. Matagal na tahimik. BOY RAPIST: Jesus? (Iaangat ang ulo. Tatayo. Maghahanap, hahalughugin at guguluhin pati ang mga nanonood. Pupunta pati sa carinderia. Bababa at muling uupo kasama ang mga manonood. Titingin sa relo.) Putang-ina naman o. Ubos na'ng dalawang minuto. (Uupo.) MANONG CARINDERIA (May hawak na sandok, nagluluto.): Kailangang magmadali tayo Nigang, anak, marahil maraming bibili ngayong araw. NIGANG (Pasigaw, masungit na masungit, nanduduro.): He! Para kayong sira-ulo ama. Alam n'yo namang walang makakakaya sa presyo ng ating pagkain. Walang kwenta ang magbukas pa ng carinderia! Tayo lang ang makakakain ngayong araw. Mamamatay ang ating mga kababayan. Hindi sa may pakialam ako sa kanila. Nakakainis na lang kasing pakinggan ang inyong kalokohan. MANONG CARINDERIA (Hihikbi.): O anak ko, Nigang. Ang ganda-ganda mo pero ang sungit-sungit mo. Pupunta si Nigang sa gitna ng carinderia at astang-model na ipagmamalaki ang kagandahan. Tapos ay babalik s'ya sa likod ng mesa, at kukuha ng isang plato. MANONG CARINDERIA (Unti-unting aatras.): Naging masungit ka simula nang mamatay ang iyong ina. NIGANG: Peste kayong matanda. Hindi ako masungit! Hindi! Maganda ako. Iyon lang! Aalis carinderia si Manong Carinderia. NIGANG (Magkakamay habang kumakain. Kakausapin niya ang kanyang sarili.): Pero totoo. Totoo, napakasungit ko nga. Pero kung alam mo lang Ama ang dahilan. Dalaga na ako. Naaakit sa akin ang lahat ng lalaki sa bayan natin. Ang kaso, hindi ako pwedeng mag-asawa. Dahil walang mag-aalaga sa inyo! Habambuhay akong taga-hugas ng pinggan. Masungit ako dahil wala na si Ina, s'ya dapat ang inyong kasama! Lagi ko siyang naalala kapag kinakain ko ang mahal nating putahe. Ama, bakit hindi pa ba kayo mamatay? Para ako naman ay magkaroon ng lalaki sa aking buhay. (Nganganga at tutunganga.) Papasok si Jesus sa carinderia, may dalang bulaklak at kutsilyo. Tatayo si Nigang para lumapit sa kanya. JESUS (Itututok ang kutsilyo sa dibdib ni Nigang.): Nigang, tanggapin mo ang bulaklak na ito. Kukunin ni Nigang ang bulaklak. JESUS: Sabi ko nga ba at hindi ka naman talaga masungit! Sagutin mo na ako. Magpakasal na tayo! NIGANG: Hindi maaari. JESUS: Kung hindi na magpapakasal sa akin, mas mabuti pang mamatay na lamang ako. (Ituturo ang kutsilyo sa dibdib.) Mahal kita! NIGANG: Mahal din kita, pero hindi ako maaaring magpakasal at sumama sa iyo. Kailangan kong bantayan si Ama! JESUS: Kung ganoon, paalam mahal. (Magsasaksak si Jesus, babagsak sa sahig.) Iiyakan ni Nigang si Jesus, yayakapin n'ya bangkay nito. NIGANG: Mahal! Mahal kong Jesus. Papasok si Manong Carinderia sa carinderia. NIGANG (Biglang tatayo at titigil sa pagluha): Ama! MANONG CARINDERIA: Ano ito? Katawan ng lalaki? Manliligaw mo? Bakit siya rito natutulog? NIGANG: Huwag mo akong distorbuhin tanda. Wala akong pakialam sa bangkay na iyan. (Aalis sa carinderia.) MANONG CARINDERIA: Kung gayon, iluluto ko na lang ang bangkay na ito, katulad ng ginawa ko sa Ina ni Nigang. Kung alam mo lang Nigang. Nagpakamatay ang iyong Ina para may makain ka: ang kanyang bangkay. Siya ang nagliligtas sa atin sa kagutuman. Kaya mahal ang presyo ng pagkain natin, para walang makabili sa laman ng iyong Ina! Ikaw lang may karapatang kumain sa kanya. Pero ang isang ito (Ituturo si Jesus.), maaaring ibenta nang mura. (Pupulutin ni Manong Carinderia ang kutsilyo't ipapatong sa mesa. Bubuhatin ni Manong Carinderia si Jesus. Aalis sila sa carinderia. Pupunta sila kung saan nakaupo ang mga nanonood. Uupo sila. Babalik si Nigang sa carinderia. NIGANG: O Jesus, o Jesus. Ngayong wala ka, hindi na ako maaaring umibig muli. Habambuhay na akong masungit. Taga-hugas ng pinggan, sayang ang kagandahan! (Yuyuko.) Babalik si Manong Carinderia sa carinderia, may dalang kaldero. MANONG CARINDERIA (Aakbayan si Nigang.): Sige na anak, ako muna ang magbabantay dito. Hindi iimik si Nigang. MANONG CARINDERIA (Itutulak si Nigang.) Sige na, yawa. Magsibak ka na ng kahoy sa likod-bahay. Walang imik na aalis si Nigang sa carinderia. Papasok si Boy Rapist sa carinderia. BOY RAPIST: Magandang araw po. May babae po ba rito? Pahingi na rin ng pagkain. (Gagamitin ang pera bilang pamaypay.) Kay init! (Uupo.) MANONG CARINDERIA: Isa lang po ang babae rito, at hindi siya ipinagbibili. Meron naman po kaming dalawang putahe, iyon na lang ang inyong kainin. BOY RAPIST: O sige. Ano ba iyang luto mo at magkano? MANONG CARINDERIA (Tuturo sa isang kaldero): Ito po ay "Katawan ni Jesus," tatlong daan piso bawat piraso ng laman. (Ituturo ang pangalawang kaldero) Ito naman po ay "Ina ni Nigang" tatlong libong piso bawat piraso ng laman. BOY RAPIST: Ang mahal naman niyang "Ina ni Nigang"! Masarap bang kainin? MANONG CARINDERIA: Noong buhay pa po? Oo! Ngayong luto na, hindi gaano. Susungit lang kayo kung kakainin ninyo siya. Itong "Katawan ni Jesus" na lang ang kainin ninyo, mura na, masarap pa! BOY RAPIST: Niloloko mo ako. Sa babae at sa pagkain, kapag mas mahirap makuha, siguradong mas masarap! Gusto ko iyong "Ina ni Nigang". (Babatuhin niya ng pera si Manong Carinderia.) Mayaman ako, kaya kong bumili nang maraming-marami. (Tatawa.) Bigyan mo ako ng isang pirasong laman! MANONG CARINDERIA: Ayaw ko. Umalis ka na! BOY RAPIST: Loko kang matanda ka, ha! (Maglalabas ng baril.) Papasok si Nigang sa carinderia. MANONG CARINDERIA: Nigang, tulong NIGANG: Ama, ano ang nangyayari? (Kukunin ni Nigang ang sandok para ipagtanggol si Manong Carinderia. Magkakatitigan sila ni Boy Rapist.) BOY RAPIST (Sa sarili.): Kay gandang babae. Ang laki ng kanyang-bilbil! NIGANG (Hahawak sa bilbil. Sa sarili sasabihin.): Kay pangit na lalaki. Pero mukhang mayaman! (Kay Manong Carinderia.) Hoy tanda, bakit ka nang-aaaway ng mambibili? (Kay Boy Rapist.) At ikaw lalake, luko-luko ka ba? Pumapatol sa matanda! BOY RAPIST (Itatago ang baril.): Ang matanda ang may kasalanan. NIGANG: Ama naman! MANONG CARINDERIA: Bakit ka kumakampi sa kanya, ako ang iyong ama! NIGANG: Oo nga pala. Lumayas ka sa aming carinderia! BOY RAPIST (Magsasaboy ng tsokolate sa mesa.): Patawad! Kukuha si Nigang ng isang piraso at kakainin ito. NIGANG: Ang sarap! Hindi tulad ng benta namin sa carinderia. Ang tamis nito, hindi tulad ng "Ina ni Nigang," mapakla iyon! MANONG CARINDERIA (Kukunin ang sandok na hawak ni Nigang, susugod kay Boy Rapist.): Ginayuma mo ang aking anak! Tatakbo si Boy Rapist palayo. NIGANG: Tigil tanda! Titigil si Manong Carinderia. NIGANG (Hahabulin si Boy Rapist, hahawakan ang braso nito.): Sige, pinapatawad ka na namin. Umalis ka na, at kung may balak kang bumalik, kailangan may dala ka nitong muli. BOY RAPIST: Tsokolate ang tawag diyan. Matamis, para sa iyong maasim dahil sa sungit! Oo, babalik ako. (Aalis si Boy Rapist sa carinderia, babalik kung saan nakaupo ang mga nanonood. Uupo.) MANONG CARINDERIA: Bakit mo siya pinatawad? Hindi s'ya papansinin ni Nigang. Uupo lang si Nigang sa mesa, magsisimulang kumain ng tsokolate. Aalis si Manong Carinderia sa carinderia. NIGANG: Mahal kong Jesus. Dahil mahal kita sa 'yo lamang ako liligaya. At di na muling iibig pa. Pero napakasarap ng tsokolate na ito! (Kakagat sa tsokolate.) Marahil, kung papaasahin ko ang lalaking iyon, lagi lang niya akong bibigyan ng tsokolate. (Tatayo.) Papasok si Manong Carinderia sa carinderia. MANONG CARINDERIA: Gabi na, kumain na tayo. NIGANG: Kumain na ako ng tsokolate. Ayaw ko na iyang "Ina ni Nigang." MANONG CARINDERIA (Kukuha ng sandok, ipapalo kay Nigang.): Nababaliw ka na bang bata ka? Nagsakripisyo ang Ina mo para makain mo ang putaheng iyan! Kumain ka! NIGANG: Bakit ba laging kayo ang nagde-desisyon para sa akin? Nawalan na nga ako ng minamahal dahil sa inyo. Hindi ko na nga maaaring makasama si Jesus. Ngayon, pati naman ba ang pagkain ko ay kokontrolin ninyo? Sampung taon nang patay si Ina, sampung taon na ring "Ina ni Nigang" ang lagi kong pagkain, umaga tanghali gabi! Anong klase kayong Ama! MANONG CARINDERIA (Ingungudngod ang mukha ni Nigang sa kaldero.): Kumain ka! Mahiya ka sa alaala ng iyong Ina! Uupo si Nigang sa harap ng plato, magkakamay habang kumakain, aalis si Manong Carinderia sa carinderia. NIGANG (Tatayo, kukuha ng tsokolate.): Dahil sa iyo Ama, naging masungit ako. Dahil sa iyo hindi na ako maaaring umibig. Kayong mga lalake'y parating gumagawa ng mga sitwasyon para paliitin kaming mga babae. Gaganti ako! Hindi man sa iyo, makakaganti pa rin ako tulad mong lalaki! Papasok si Boy Rapist sa carinderia, kasama si Serial Rapist. Iaabot ni Boy Rapist ang ilang kahon ng tsokolate na kukunin at bubuksan agad ni Nigang. BOY RAPIST: Hindi nga pala ako nagpakilala. Ako si Boy Rapist. Ito nga pala ang kapatid ko, si Serial Rapist. NIGANG (May lamang tsokolate ang bunganga.) Upo kayo, upo. Uupo ang tatlo. BOY RAPIST: Nigang, hindi na ako magpapaligoy-ligoy pa. Gusto kitang pakasalan. Magkano ka ba? NIGANG: Nakapagtataka, bakit hindi ang Ama ko ang iyong tanungin tungkol sa aking presyo? BOY RAPIST: Nakapag-aral kasi ako sa University of the Philippines. Nakahalubilo ko ang mga feminista. Naniniwala akong ang babae dapat ang magbigay ng presyo sa kanyang sarili. NIGANG: Kamangha-mangha! SERIAL RAPIST: Oo. Kahit nga mismo ako ay nabibigla sa kalayaan ng kanyang mga ideya. (Hihimasin ni Serial Rapist ang braso ni Boy Rapist, maghahawakan sila ng kamay.) Bukas s'ya sa lahat ng bagay, hindi lang feminismo. Halimbawa, nagpapaturo s'ya aking magluto. Kung 'di mo naitatanong, magaling akong chef, at-(Hindi matatapos ang sinasabi.) NIGANG (Sisingit sa pagsasalita ni Serial Rapist.): Boy Rapist. Ako ay isang babaeng hindi nabibili. Maghahawakan ng kamay sina Boy Rapist at Serial Rapist. Sabay silang tatayo. BOY RAPIST at SERIAL RAPIST: Mayroon bang ganun? NIGANG: Ako. Ang tanging malayang babae bayang ito, sa buong Pilipinas. Sa mundo! Uupo sina Boy Rapist at Serial Rapist. BOY RAPIST: Kung ganoon, ano ang kailangan kong gawin? O sawi na ba ang aking pag-ibig? (Haharap kay Serial Rapist). Tara na. Mag-inuman na lang tayo. Tatayo ang dalawa, magkaholding hands, akmang aalis. NIGANG: Sandali, mayroong paraan papasok sa aking pu-puso! SERIAL RAPIST: Shit! BOY RAPIST: Ano iyon? NIGANG: Tiyaga, at tsokolate. BOY RAPIST: 'Tiyaga'? Ano iyon, brand ng damit? Saan mabibili? O brand ba iyon ng condom? Kay laya mo talagang babae! NIGANG: Tiyaga at tsokolate. Sampung taon lang, Boy Rapist. Sampung taon lang nang pag-aalay sa akin ng tsokolate. Gabi-gabing dalaw. SERIAL RAPIST: Kabaliwan! BOY RAPIST: Payag ako. Tiyaga at tsokolate! Sampung taon, kakayanin ko para sa iyo Nigang. Ang iyong ganda, ang iyong sungit. Ang iyong nakakaakit at maasim na bilbil! Paalam, hanggang sa susunod na gabi. (Hihilahin si Serial Rapist palabas ng carinderia.) Babalik si Boy Rapist at Serial Rapist kung saan nakaupo ang mga nanonood. Uupo sila. NIGANG: Sampung taon! Siguro ay patay na si tanda sa panahong iyon. Maaari na akong tumakas dito. Sa kamatayan ni Ama, lalaya na akong talaga. (Sisimulan n'yang kumain ng tsokolate. Mauubos n'ya ang laman ng kahon at itatapon n'ya ito sa mga nanonood.) Pagkatapos kumain, maglalabas ng kumot at banig si Nigang mula sa likod ng mesa. Matutulog s'ya sa sahig. Babalik si Jesus sa carinderia. Uupo ito sa mesa. Kakalampagin n'ya ang mga kaldero. Gigising si Nigang. NIGANG: Bakit ang ingay? Nakatulog pala ako. Kay ganda ng aking panaginip, binigyan ako ng maraming tsokolate ni Boy Rapist. (Magtatanggal ng kumot. Hihimasin ang tyan.) Ang taba ko talaga! Naku, pero 'di bale. Mahal naman ako ni Boy Rapist. (Kakanta.) Alam kong 'di mo alam, narito lang ako. (Tatayo s'ya't sasayaw paikot.) Naghihintay-(Makikita n'ya si Jesus.) JESUS (Bababa mula sa mesa at maglalakad-lakad sa paligid ng carinderia. Papalakpakan n'ya ang pagkanta ni Nigang.): Ang galing mo palang kumanta Nigang, bakit nung buhay pa ako ay hindi mo ako kinantahan? NIGANG: Jesus, ang tanging lalaking aking inibig? JESUS: Ako nga si Jesus, pero hindi ko sigurado na ako lamang ang tanging lalaking iyong inibig. Sino ba 'yang Boy Rapist na 'yan? At bakit ka napapakanta dahil sa kanya? Kung dahil sa pera'y matatanggap ko Nigang. Pero kung inibig mo s'ya- NIGANG: Kahit kailan ay ikaw lang ang inibig ko! Pagkatapos mong mamatay isinumpa kong 'di na 'ko iibig pang muli. Na lahat ng lalaking kakasamahin ko, kailangan magbayad ng malaking halaga. JESUS: At kapalit ay ang iyong puri? NIGANG: Ang kapalit ay ang aking company! Kayong mga lalake puro sex lang ang nasa isip. Tama lang pala na hindi kita pinakasalan. Expected mo siguro pag kasal na tayo makikipagsex ako sa 'yo! (Tatalikod.) Nakakainis ka, ininsulto mo ako sa pagkikita nating muli pagkatapos ng matagal na panahon. Balak pa naman sana kitang halikan, pero ngayon, hindi na! JESUS (Tatayo, lalapit ka Nigang.): At bakit, bakit? Ano ang aking nagawa para mawala ang iyong pag-ibig sa akin? Walang halik? Impyerno 'yon! (Mahabang patlang.) Pero sex pwede pa rin? NIGANG (Lalayo.): Syempre pati sex wala na. (Yuyuko.) Ngayon, uusigin kita nang lubusan. Hindi ko inakala Jesus, nagtiwala ako sa 'yo. 'Yun pala'y- JESUS (Hahawakan ang kamay ni Nigang.): 'Yun pala'y ano? NIGANG (Hahampasin ang kamay ni Jesus, maghuhulagpos hanggang bumitaw ang lalake.): 'Yun pala'y nagtaksil ka sa akin! JESUS: Sino? Sino'ng hayup ang nagsabi sa 'yo n'yan? Ang mga kainuman ko, 'yung mga karpintero't mangingisda? Sinasabi ko na nga ba't hindi mapagkakatiwalaan ang mga 'yon. Mga tsismoso. Hindi na 'ko makikipag-inuman sa kanilang uli. (Lalakad-lakad.) O baka naman ang Ama mo ang nagsumbong sa akin. Ang matandang manyak na 'yon, hindi makapagtago ng sikreto. May gusto rin kasi 'yon sa 'yo, kaya n'ya ako siniraan. NIGANG: Manahimik ka Jesus, wag mo nang isisi sa mga kainuman mo ang iyong mga kasalanan. At hindi ka man lang kilala ng aking Ama. Iba ang nagsabi sa akin. JESUS: E sino nga? Kainis ka naman excited na 'kong malaman. Sino nga kasi? Wala namang ibang nakakaalam na nakiapid ako kay Pag-ibig. NIGANG: Meron, si Pagmamahal, ang kasintahan ni Pag-ibig. JESUS: Ang totoy na 'yon? (Lalakad-lakad.) Ilang taon nga pala ang tanda sa kanya ni Pagmamahal? Tatlo? Lima? NIGANG: Sampu. Tatawa silang dalawa. Pagkatapos ng ilang sandali titigil si Nigang, mapapansin ito Jesus na titigil na rin sa pagtawa, pero maiiwan ang ngiti sa kanyang mukha. NIGANG: Wag mong akalaing makakalimutan ko ang iyong kasalanan. Taksil. JESUS: Nagsalita ang walang ibang inibig. Ang iba, kinantahan, akong itong nagpakamatay para sa kanya, kahit isang linya ayaw pagbigyan. (Lalayo si Nigang.) O, saan ka pupunta? NIGANG: Anywhere but here! Kung saan walang lalakeng mananakit sa akin. (Hahawakan ni Nigang ang kanyang puson.) JESUS (Lalapit, pero itataboy s'ya ni Nigang): O, ok ka lang? First day mo ba't may gonorrhea ka? Bakit ba kasi ang sungit mo? Totoo, totoo marahil lahat ng sinabi sa 'yo ni Pagmamahal. Nakiapid nga ako kay Pag-ibig, tatlong beses bago sila magpakasal. Pero 'yun lang naman ang pagtataksil ko. Sex lang talaga ang interes ko sa kanya, 'di ko s'ya minahal. 'Di tulad mo- NIGANG: Wag mo na akong gaguhin. Sex lang talaga ang habol ng lalaki sa babae. At kung gayon ay wala naman talagang pagmamahal. At kung gayon, hindi mo rin ako mahal. Kasi nga wala namang pagmamahal. At kung gayon, lamang si Pag-ibig sa akin. Kasi s'ya, tatlong beses mo nang naikama. Samantalang ako, isang beses lang, wala pang orgasm. (Hihikbi.) JESUS (Nakayuko.): Hindi ko na alam ang gagawin ko. Alam kong nasaktan kita. Alam kong walang kabayaran 'yon. Na hindi ko kailanman mababawi ang nakaraan. Pero Nigang, ikaw, may magagawa ka. Pwede mo akong patawarin. Pwede pa rin tayong magsama. NIGANG: Para ka rin namang si Pagmamahal. Pare-pareho kayong mga lalaki, titi ang gamit sa pag-iisip. Alam mo bang iniwan na ni Pag-ibig si Pagmamahal? JESUS: Es verdad? Wow, antindi naman ng animal magnetism ko. NIGANG: Hindi para sa 'yo, mayabang. Iniwan ni Pag-ibig si Pagmamahal dahil insensitive si Pagmamahal. Laging nang-iinsulto, walang galang sa babae. At kung magbigay ng bulaklak, padabog akala mo utang na loob pa ni Pagmamahal. At isa pa, ginahasa ni Pagmamahal ang dalawang babaeng kakilala ni Pag-ibig. Isa ay si Pagsinta, ang bestfriend ni Pag-ibig. Ang isa nama'y si Pag-irog, kapatid ni Pagsinta. Ang tingin ni Pagmamahal sa mga babae ay pag-aaring maaaring paglaruan. At kapag nasira ay pwedeng iwan sa isang tabi. At ganun ka rin Jesus, ganun kayong lahat na lalaki. JESUS: Sa totoo, sa akin, ang mga babae ay parang libro. (Mula sa pantalon ay kukuha ng Bibliya, itatapat sa mukha n'ya.) Masarap amuyin. (Kakalikutin ang mga pahina.) Masarap dutdutin. At pag tapos ka na sa kanya, pwede mong ulit-ulitin. At kapag sawa ka na, pwede mong iwan sa kung saan, 'di s'ya magrereklamo. (Itatapon ang Bibliya sa kung saan nakaupo ang mga nanonood.) Pero ikaw, Nigang, matalino kang babae. Hindi tulad ng iba d'yan, maganda lang pero aanga-anga. Patawarin mo na ako. NIGANG: Kung may utak ako'y hindi sana ako naniwala sa mga kasinungalingan mo. JESUS: Wag kang mag-isip ng ano pa man. Di mo kasalanan na naloko kita. Lahat naman ngayon, mula sine hanggang telebisyon, mula nobela hanggang dula, pawang panloloko lamang. NIGANG (Hahawakan ang puson. Gigiray. Lalapit kay Jesus, yayakapin ito. Hihikbi.): Bakit mo ako sinaktan? Bakit ka hindi naging totoo sa akin? Hindi ko na alam kung ano ang paniniwalaan ko. JESUS: Nigang, nakakalito ang mundo. (Hahaplusin ang balikat ni Nigang.) Kung sinong mahal mo, s'yang ayaw sa 'yo. Ako man di alam kung bakit ko ginawa ang ginawa ko. Kung ang pag-iibigan sa tunay na buhay ay puno na pagsisinungaling, ano pa kaya sa kathang isip? Nigang, mahal-(Hindi matutuloy ang sasabihin.) NIGANG (Maghuhulagpos. Lalayo kay Jesus.): Magtigil ka nga! Hindi ko maintindihan ang sinasabi mo! JESUS: Nigang, read between the lines. Iba ang aking sinabi sa aking ibig sabihin. Hindi pwera dumaldal ako tungkol sa langit ay Diyos na ako. Hindi pwera maglitanya ang isang lalake laban sa kalalakihan ay feminista na s'ya. Read between my lines! NIGANG: Totoong damdamin ang aking nararamdaman. Totoong tao ako. Jesus, totoong buhay 'to. Magseryoso ka, hindi ito sine, hindi palabas sa telebisyon. Hindi nobela at mas lalong hindi dula! Tatayo sina Manong Carinderia, Boy Rapist, Serial Rapist, Pag-ibig, Sex at Ilusyon. LAHAT MALIBAN KAY NIGANG (Pasigaw.): Nigang, dula ito! Tititigan ni Nigang ang mga tumayo, pagkatapos ay mapapaluhod s'ya sa biglang naramdaman. Walang tinig n'yang ibubulong ang mga katagang, "Dula lang ito? Dula lang ito?" Uupo sina Manong Carinderia, Boy Rapist, Serial Rapist, Pag-ibig, Sex at Ilusyon. JESUS: Nigang, 'di ka naman ordinaryong babae, alam mo ang mga karapatan mo. May respeto ka sa iyong sarili. 'Di ka tulad ng iba d'yan na facial wash lang ang alam sa buhay. Na minamanyak na ng "kaibigan" e wala pa ring imik. Kaya nga kita mahal Nigang. May utak ka kasi. (Itatayo n'ya si Nigang.) NIGANG: Ang ibig mong sabihin ay hindi ako maganda? At para malaman mo, gumagamit din naman ako ng facial wash. At hindi lang 'yon, pati ng vagiwash. (Matitigilan.) At- at-Jesus? JESUS: Yes mahal? NIGANG: 'Di ba patay ka na? Tatango si Jesus. Lalapit si Jesus kay Nigang. Tatakbo si Nigang paalis ng carinderia. Susunod si Jesus. Maghahabulan sila kung saan nakaupo ang mga nanonood. Pagkatapos ng ilang sandali'y uupo si Jesus. Babalik naman si Nigang sa carinderia at muling hihiga sa banig. Papasok sina Pag-ibig, Ilusyon at Sex sa carinderia, uupo sila. Maglalabas ng diyaryo si Pag-ibig, babasahin n'ya ito. SEX: Sigurado ka bang darating 'yon? ILUSYON: Sigurado ako. S'ya mismo ang nakausap ko. Nangako s'ya. PAG-IBIG (Itatapon ang diyaryong hawak.): Hindi darating 'yon. Lagi naman s'yang nangangako. ILUSYON: Bakit ka ba ganyan? Siguro, ayaw mo s'yang dumating dahil takot ka sa kanya. PAG-IBIG: At ano naman ang aking ikakatakot? Hindi lang ako tulad mong parang asong- ILUSYON (Tatayo.): Asong ano? Tatayo rin si Pag-ibig. SEX (Papagitan sa dalawa.): Tama na 'yan. 'Di dapat tayo ang naglalaban-laban. Uupo silang tatlo. PAG-IBIG: Patawad, masyado lang talagang mabilis ang bunganga ko. ILUSYON: Ako ang dapat humingi ng paumanhin. Akala ko kung sino 'kong siga, pasapak agad. SEX: Kalimutan na natin 'yan. (Haharap kay Ilusyon.) Ano na ba'ng impormasyon mo sa kanya? ILUSYON: Huli s'yang namataan sa isla ng Panay, sa Roxas, Capiz. Bumibisita sa kanyang Ama. PAG-IBIG: Oo nga pala, kamusta na'ng Ama mo? ILUSYON (Iiling-iling.): Iyon, bangkay pa rin. SEX: Hindi gumana ang ating salamangka? Patay pa rin s'ya? ILUSYON (Iiling-iling.): Ang sabi ko'y bangkay pa rin. Pero buhay na s'yang muli. PAG-IBIG: Gumana ang ating salamangka. Nakakatayo, nakakakain, nakikipagtalik na s'ya! ILUSYON: Kaso'y patuloy sa pagkaagnas ang kanyang katawan. Ito nga't dala ko ang kanyang- May huhugutin si Ilusyon sa bulsa. Tatayo at mapapalayo sina Pag-ibig at Sex. PAG-IBIG AT SEX: Ano 'yan? ILUSYON: Ito ang isang daliri ng aking Ama. Dinala ko para ating masolusyonan ang problema. SEX: Mukhang kalahati lang ang salamangkang gumana. Hayaan mo at mamaya aayusin natin 'yan. (Kukunin ang daliri ng Ama ni Ilusyon at ibubulsa ito. Haharap si Sex kay Pag-ibig.) Nag-uusap na lang tayo ukol sa daliri, matanong ko, naaresto ka raw dahil sa pampifinger ng disisyeteng babae? PAG-IBIG (Mapapatayo.): Anong uring tsimis! (Patlang. Uupo.) Isang babae lang, at disiotso na s'ya. ILUSYON: Ngayong taon. Nung nakaraang taon, nung fininger mo s'ya, disisyete pa lang s'ya. PAG-IBIG: Hindi totoo 'yon. Hinawakan ko lang ang kanyang kamay, nang may pahintulot. SEX: Kung gayon ay bakit ganun ang balita? Isa sa bawat dalawang text na natatanggap ko, ikaw ang paksa. Namfinger, naaresto, nakulong, tumakas, binaril, namatay, naluklok sa lugar ng mga patay, nabuhay muli pagkaraan ng tatlong araw, umakyat patungong langit, naluklok sa kanan ng Ama, magbabalik sa wakas ng panahon. SEX AT ILUSYON (Tatayo at kakanta.): Amen! PAG-IBIG: Ang totoo'y ayaw ko na sa babaeng 'yon. Pero gusto pa rin n'ya sa akin, kaya s'ya gumagawa ng kontrobersya. Mga kaibigan, maniwala kayo. 'Di ako manyak, 'di ako excon. Wala akong kasalanan. ILUSYON (Aakbayan si Pag-ibig.): At kahit naman manyak, excon at makasalanan ka, mahal ka pa rin namin. Mahal ka pa rin n'ya. (Ituturo ang langit.) PAG-IBIG (Tatanggalin ang akbay ni Ilusyon.): S'ya na naman. Lagi na lang s'ya. 'Di ko kailangan ang kanyang pagmamahal. Parati na lang natin s'yang hinihintay. 'Di s'ya dumarating. Nung nasa kulungan ako, tawag ako nang tawag sa kanya. Pero 'di n'ya ko pinuntahan. SEX AT ILUSYON (Mapapatayo.): Akala ko ba'y 'di ka nakulong? PAG-IBIG (Tatayo, arms akimbo.): Sabi ko'y 'di ako excon. Pero nakulong ako. SEX: At bakit naman? PAG-IBIG (Hindi sasagot. Iibahin ang usapan.): Kamusta naman pala ang inaanak ko. At si Kumare? Balita ko'y tinorotot ka n'ya? (Uupo.) Uupo sina Sex at Ilusyon. SEX (Matagal bago sasagot.): Patay na ang iyong inaanak Tatawa nang malakas si Ilusyon, akala'y nagbibiro si Sex. Titingnan s'ya nang masama ng dalawa. SEX: Naluto ang kawawang sanggol nang masunog ang bahay namin. PAG-IBIG: Ikinalulungkot kong malaman. At ang pagtataksil ni Kumare? SEX: Totoo-tinorotot n'ya ako. Kaya ko nga sinunog ang aming bahay. Patay na rin ang Kumare mo. Natagpuan ang kanyang bangkay, nakayakap sa sunog na kalaguyo. ILUSYON (Tatayo.): At sino namang ulol ang pumatos sa iyong asawa? SEX: Nakakahiya mang aminin-ang kanyang kapatid. ILUSYON (Iikot-ikot sa carinderia.): Mga walang-hiya, mga hayop. (Hihinahon.) Sabagay, sobrang laki kasi ng dodo ng iyong asawa. Kung s'ya man ang aking kapatid, baka patulan ko rin s'ya. (Ipapatong ang kamay sa balikat ni Sex.) Wag mo na s'yang isipin pa. PAG-IBIG (Kay Ilusyon.): Oo nga pala, kamusta na ang iyong kapatid? Maliit man ang kanyang dibdib, alam mo naman ang nararamdaman ko para sa kanya. ILUSYON: Mahal ka ng aking kapatid. Sabi n'ya'y kamukha mo raw si Paraluman. Pero hindi ko mapapahintulutang magkatuluyan kayo. PAG-IBIG AT SEX: At bakit hindi? ILUSYON: Ayaw kong mag-asawa ang aking ate ng isang excon. PAG-IBIG (Tatayo.): Sinabi nang hindi ako excon! At bakit hindi ang ate mo ang magdesisyon tungkol sa aming pag-iibigan at pagpapakasal. Baka nakakalimot ka. Ako yata ang- ILUSYON (Tatayo.): Alam ko kung sino ka. Sa tatlumpong taong magkakilala tayo 'yan parati ang bukang-bibig mo. Ikaw ang katangitangi, ang pinagpala sa lahat. Kaisa-isa sa mundo, paborito ni- paborito ni- PAG-IBIG: Isa kang baliw. Ni hindi mo masabi ang kanyang pangalan. At hindi naman ako ang pinagpala sa ating tatlo. Hindi ako ang namumukudtangi. Ito, itong kumag na kapatid ko. (Ituturo si Sex.) Ito ang paborito ni M- SEX (Tatayo.): Tumahimik kayong dalawa. Alam n'yong 'di dapat banggitin ang banal n'yang pangalan. PAG-IBIG: At bakit hindi? Sino bang Diyos ang nagtakda ng batas na iyan? Sino bang amo ang nagbawal sa pagbigkas ng isang pangalan? (Pupunta sa gitna ng carinderia.) Ano ba ang mangyayari kung sakali mang isigaw ko sa buong mundo ang pangalan ng hinihintay natin? Si M- Tatakpan ni Ilusyon ng panyo ang bibig ni Pag-ibig. Bubugbugin ni Sex at Ilusyon si Pag-ibig. Bagsak 'to sa sahig, tulog. ILUSYON: Patay na s'ya. Hala! Paano natin mabubuhay ang aking bangkay na Ama? SEX: Hayaan mo. Buhay pa naman 'yan. Mamaya, isagawa natin ang ritwal. Naiinis lang ako sa kanya at wala s'yang paggalang. Sinadya n'yang manggalit. Palibhasa'y excon. Pero ngayon alipin ko na s'ya, ako na ang masusunod lagi. Maririnig ang tunog ng Selecta ice cream man. Sasayaw ang dalawa, paikot-ikot sa plakdang katawan ni Pag-ibig. SEX: Ayan na s'ya, ayan na s'ya. (Sisipain si Pag-ibig.) ILUSYON: Buti nga sa'yo, tulog ka ngayon. (Sisipain si Pag-ibig.) SEX: Wala kang ice cream. ILUSYON: Wala kang Magnolia. Itatali nila ang isang chain sa mga braso ni Pag-ibig. Aalis sila sa carinderia, pupunta kung saan nakaupo ang mga nanonood. Uupo. Papasok sina Serial Rapist at Boy Rapist sa carinderia. SERIAL RAPIST (Titingin sa loob ng kaldero.): Alam mo, napansin ko lang, wala naming ibang bumibili sa carinderiang 'to. Ngayon, wala pang nagbebenta. Pa'no tayo kakain? BOY RAPIST: Kumain na lang tayo nang walang bayad. Magparty tayo! SERIAL RAPIST: Party? Tamang-tama! May dala akong radyo. (Maglalabas ng radyo at magsisimulang sumayaw.) Magsasayaw sila. Pagkatapos ng ilang sandali'y mapapagod si Boy Rapist at uupo s'ya. SERIAL RAPIST (Tuloy pa rin ang sayaw sa harap ni Boy Rapist. Erotic ang sayaw.): Ay, kay ganda ng buhay. Masdan mo, ang ganda ng paligid! (Tatalikod kay Boy Rapist at may kung anong ituturo sa may kung saan nakaupo ang mga nanonood.) BOY RAPIST (Titingin sa paligid, makikita n'ya si Pag-ibig. Titigan n'ya ito.): Tama ka, ang ganda-ganda ng paligid. (Lalapit kay Pag-ibig.) SERIAL RAPIST (Nakatalikod pa rin.): Mabuti naman at nagugustuhan mo ang pinapakita ko. (Patlang.) Boy Rapist, may aaminin sana ako sa 'yo. May sikreto akong 'di ko na kayang itago, buong buhay ko 'tong sinasarili. Ayaw kong mapunta ka kay Nigang. 'Di kayo bagay. Boy Rapist (Haharap sa dating kinakatayuan ni Boy Rapist), mahal- BOY RAPIST (Sa sarili.): Mahal ko ang babaeng ito. (Lalapit kay Pag-ibig.) Isang magandang gabi sa isang magandang binibini, maaari ko bang malaman ang iyong pangalan? PAG-IBIG: Ako si Pag-ibig. (Ipapakita n'ya ang kanyang mga kamay, na nakagapos din, nakatanikala.) Alipin ni Sex. SERIAL RAPIST (Tatakbo papunta kay Boy Rapist, hihilahin n'ya 'to.): Boy Rapist, lumayo ka sa kanya, 'yan si Pag-ibig. (Ituturo n'ya ang pagkakagapos ni Pag-ibig.) Alipin ni Sex! Papasok si Sex sa carinderia. SEX: Pag-ibig (Itataas n'ya ang mga kamay ni Pag-ibig, hahalikan ang tanikalang panggapos.), alipin ko. PAG-IBIG: Ano po iyon, amo? SEX: Halika't halikan mo ang aking mga kamay. Susunod si Pag-ibig sa utos ni Sex. Tatawa nang malakas si Sex. SERIAL RAPIST: Boy Rapist, maaari ba kitang yayaing sumayaw? BOY RAPIST: Sex, maaari ko bang yayain si Pag-ibig na sumayaw? SEX: Nagbibiro ka ba? Sa akin lamang si Pag-ibig, kaya nga alipin ko s'ya. (Sasapakin si Pag-ibig. Tatawa nang malakas.) BOY RAPIST (Haharang sa pagitan nina Sex at Pag-ibig): Salbahe! Manyak! Sexist! Titi mo ang iyong gamit sa pag-iisip! (Sasapakin si Sex.) Babagsak si Sex. Papasok sa carinderia si Ilusyon. SEX: Ilusyon, tauhan ko. Patayin mo si Boy Rapist. ILUSYON: Opo. (Lalapit kay Boy Rapist.) Papatayin kita, sinaktan mo si Sex, ang amo ko. Sapakan sila, talo si Boy Rapist. SERIAL RAPIST (Hihilahin si Boy Rapist.): Halika na, papatayin tayo n'yan. Ayaw sana ni Boy Rapist na tumakbo, tititig s'ya kay Pag-ibig, pero lalakasan ni Serial Rapist ang hila at tatakbo silang dalawa patungo sa kung saan nakaupo ang mga nanonood. ILUSYON: Bumalik kayo rito, mga jologs, tanggapin n'yo't lasapin ang galit ni Ilusyon! Hindi kailanman n'yo masasaktan si Sex! Si Sex ang hari ng sangkatauhan! Alipin lamang n'ya si Pag-ibig! (Tatawa nang malakas.) Tatayo si Sex, nasa may paanan n'ya si Pag-ibig. SEX (Sasapakin si Pag-ibig.): Totoo, totoo. Alipin ko Pag-ibig. Halika Ilusyon, pinagsawaan ko na si Pag-ibig kagabi, ikaw naman ngayon ang hahalik sa aking- Aalis ang dalawa sa carinderia. Pupunta kung saan nakaupo ang mga nanonood. Uupo. Maiiwan si Pag-ibig, nakatanikala pa rin. BOY RAPIST (Maglalabas ng baril. Aastang babaril. Ibabalik ang baril sa bulsa.): Kailangang iligtas ko si Pag-ibig. SERIAL RAPIST: Bakit? Hindi ba't masaya na s'ya sa pagiging alipin ni Sex? BOY RAPIST: Serial Rapist? Kailanman ay hindi ko naisip na sasabihin mo ang mga salitang iyan. Ikaw na nagturo sa akin na walang masayang alipin. Ikaw na nagsabing ang salitang "alipin" ay kabaligtaran at salungat sa salitang "nag-iisip". SERIAL RAPIST: Tama ka. Ako nga ang nagsabi n'yan, ako nga ang nagturo sa iyo ukol sa kamalayan, kalayaan at pag-iisip. BOY RAPIST (Aakbay kay Serial Rapist.): Ikaw ang nagturo sa akin na dapat wasakin ang mga ilusyon na nagpapaliit sa mga tao. Sabi mo sa akin, ang mga Kristyano, ang mga battered wives, ang mga laging nasa bar, ang mga taong sarap lang ang gusto sa buhay, lahat sila'y nag-iilusyon lamang. Sila'y mga alipin at hindi masaya, sila'y dapat palayain. SERIAL RAPIST: Iniibig mo ba si Pag-ibig? BOY RAPIST (Matagal bago sumagot.): Oo. SERIAL RAPIST (Aalisin ang brasong nakaakbay sa kanya.): Hindi ba totoo na ang pag-ibig ay isa lang ding ilusyon? Kung kaya't ang pag-ibig mo kay Pag-ibig ay isa ring kahangalan, at kung gayon kahit mapalaya mo s'ya mula sa mga kamay ni Sex, ikaw naman ang magiging amo n'ya? Isipin mo, ang "syota" sa Bikol ay "kailusyon." Hindi mo ba naiisip kung bakit? BOY RAPIST (Yuyuko.): Tama ka. Pero anong magagawa ko? Sobrang sexy talaga ni Pag-ibig. At isa pa, sa aming matagal na pag-uusap pakiramdam ko'y kilalang kilala ko na s'ya. SERIAL RAPIST: Anong matagal na pag-uusap? Tig-isang pangungusap lang ang dialogue n'yo! BOY RAPIST: Kahit na. Nakilala ko talaga s'ya. Alipin nga s'ya, pero alam kong gusto n'yang lumaya. At saka Serial Rapist, 'di mo s'ya natitigan? SERIAL RAPIST: Mukha ba akong bato sa 'yo, Boy Rapist? Babae s'ya, syempre tumitig ako sa kanya. BOY RAPIST: O alam mo naman palang babae s'ya e? At kilala mo naman ako, pag babae, iniibig ko agad. At marahil narinig mo rin ang kanyang accent, sa aling probinsya kaya s'ya galing? SERIAL RAPIST: Ewan, leche. Aklanon siguro ang hindot. (Patlang.) Alam kong hindi kita mapipigilan sa kahangalang ito. Kung susugurin mo ngayon si Sex, sasama ako sa iyo. Hindi ka man nakikinig sa aking mga pagtuturo, ako nama'y narinig ang sinasabi ng iyong puso. BOY RAPIST: Wag ka ngang baduy, Serial Rapist. Sex lang din ang habol ko kay Pag-ibig. SERIAL RAPIST: Tama. Tama. Ano pa ba ang habol ng isang tao sa kanyang kapwa kundi sex? Tama. Pero kahit ganun pa man, tutulungan pa rin kita. Sa tingin mo ba'y perpekto s'ya? BOY RAPIST: Perpekto. Pakiramdam ko'y buong buhay ko'y s'ya ang aking hinahanap. SERIAL RAPIST: Boy Rapist, sa buwan lang na 'to s'ya na ang pangatlong perpektong babaeng- BOY RAPIST (Hindi na ipapatapos kay Serial Rapist ang sinasabi nito.): Lahat ng babaeng aking minanamahal ay perpekto. (Patlang.) Umalis na tayo. Maglalakad sila pabalik sa carinderia. Nakatanikala pa rin doon si Pag-ibig. BOY RAPIST: Ayon s'ya, halika Serial Rapist. Tatakbo ang dalawa, pero papasok si Ilusyon sa carinderia at haharang. SERIAL RAPIST: Sige tumakbo ka na't iligtas mo si Pag-ibig. Ako na ang bahala rito. Tatakbo si Boy Rapist patungo kay Pag-ibig. Susugurin ni Serial Rapist si Ilusyon. ILUSYON: Serial Rapist, matagal ko nang inaabangan ang pagkakataong ito. Luluhod ka na rin sa harap ko. SERIAL RAPIST: Kahit kailan ay hindi mo mapapaluhod si Serial Rapist sa harap mo Ilusyon. Kahit ilang langit pa ang ialok mo sa akin, hindi ako magpapaloko tulad ng mga Kristyano. Kahit ginto pa ang iyong titi, hindi ako magpapaliit tulad ng mga battered wives. Kahit ilang cellphone pa ang ialay mo sa aking mga paa, tatapakan ko lang ang mga iyan. Hindi ako tulad ng mga ibang college students sa Pilipinas ngayon, na meron ngang load, wala namang utak. Na fully charged nga ang baterya ng cellphone, pero low batt naman ang pag-iisip. ILUSYON: Ano ba 'yang pinagsasabi mo? Inaalok lang naman kita ng oral sex. Mabibigla si Serial Rapist. Nganganga s'ya. Yayakapin s'ya ni Ilusyon. Aalis ang dalawa sa carinderia, magkahawak kamay. Pupunta sila kung saan nakaupo ang mga nanonood. Uupo sila at mag-aact-out na parang nag-ooral sex. BOY RAPIST: Pag-ibig, narito na ako. Papalayain na kita. PAG-IBIG: Una, sino'ng may sabi sa'yo na kailangan kong lumaya? At pangalawa, kung gusto ko mang matanggal ang pagkakagapos kong ito, sa tingin mo ba'y kailangan ko pa ng isang lalake para gawin iyon? BOY RAPIST (Haharap sa mga nanonood.): Titi ng ama, feminista pa yata ang hayop. (Haharap kay Pag-ibig.) Ayaw mo bang maging malaya? PAG-IBIG: Kung hahayaan kong tulungan mo ako, at tatakas tayong magkasama, ano ang mangyayari pagkatapos? BOY RAPIST: Syempre makikipagsex ka sa akin bilang pasasalamat. PAG-IBIG: E ano ang pinagkaiba mo kay Sex? Sex din pala ang habol mo sa akin. BOY RAPIST: Pag-ibig, lahat ng tao ay sex lang ang habol sa isa't isa. Kung pagkakaibigan lang ang habol ko sa'yo, bakit pa kita nililigawan? Talagang sex ang habol ko sa'yo. Pero meron akong malaking kaibahan kay Sex. Inaamin kong sex lang ang habol ko sa'yo. Hindi na kita lolokohin, hindi ako magsisinungaling. Ang mga lalaking tulad ni Sex, magkukunwaring makikpagkaibigan. Tapos, sex lang pala ang tunay na habol. Ako, sa simula palang sasabihin ko na sa 'yong sex lang ang habol ko. Pero malaki ang tsansa na magiging magkaibigan tayo. Naiintindihan mo? Sila: Kunwari Pakikipagkaibigan Pero Sex Ang Habol. Ako: Sex Talaga, Pero Maaaring Maging Kaibigan. PAG-IBIG: Totoo 'yang sinasabi mo, pero hindi pa rin ako sasama sa 'yo. BOY RAPIST: Bakit? Ang alok ko sa iyo ay katotohanan! PAG-IBIG: Una, ang tagal na naming magkakilala ni Sex. Pangalawa, hindi s'ya sobra sa pagiging makatotohanan. Alam n'yang minsan, kailangan ng ilusyon sa buhay. At pangatlo, malaki ang titi n'ya. BOY RAPIST (Aabutin ang zipper.): Titi ng ama, malaki rin naman ang aking- Biglang papasok sa carinderia si Sex SEX: Wag ka nang magpacute pa Boy Rapist, alam naman namin ni Pag-ibig na maliit ang titi mo. BOY RAPIST (Maglalabas ng baril.): Papatayin kita! SEX: Wag maawa ka sa akin, sige kunin mo na s'ya. Hindi ko naman talaga s'ya tunay na mahal, sex lang ang habol ko sa kanya. BOY RAPIST: Narinig mo 'yon? Ngayon, sumama ka na sa akin. PAG-IBIG: Ayoko pa rin. 'Di man ako mahal ni Sex, ako mahal ko s'ya. BOY RAPIST: Kung gayon magpaalam ka na sa kanya. (Itututok ni Boy Rapist ang baril n'ya kay Sex.) SEX: Wag, maaawa ka! Babarilin ni Boy Rapist si Pag-ibig. Mamamatay ito. SEX: Anong? (Patlang.) Bakit mo ginawa 'yon? Babarilin ni Boy Rapist si Sex. SEX: Bakit mo ginawa 'to? (Mamamatay ito.) BOY RAPIST: Hindi ko matitiis na mabuhay sa mundong ito ang mga taong mas gugustuhin pa ang ilusyon kaysa sa katotohanan. (Pasigaw sa nanonood.) Hangal na mga tao, ilusyon lang ang pag-ibig, sex lang ang tunay na atin. (Babaling sa katawan ni Pag-ibig.) Ikaw, sino ang mas pipiliin n'yo? Taong magpapanggap na kaibigan pero sex ang habol, o taong aamining sex ang kanyang habol, pero maaari rin namang maging kaibigan? Meron ba silang pinagkaiba? Uupo si Boy Rapist. Babalik si Serial Rapist sa carinderia. Magyayakapan sila. Uupo sa tabi ni Boy Rapist si Serial Rapist. Tatayo sina Boy Rapist at kakalampagin ang mga kaldero. Walang papansin sa dalawang bangkay. NIGANG (Gigising. Tatayo.): Magandang umaga Boy Rapist! Hindi ka maniniwala sa ikukwento ko sa 'yo. Napanaginipan kita, pinatay mo raw si Pag-ibig at Sex! Napanaginipan ko rin si Jesus, at- at- (Patlang. Matagal.) Boy Rapist, ubos na ang binigay mong tsokolate. Pahingi pa! BOY RAPIST: Nigang, hindi ako makakapaghintay ng sampung taon! Pakasal na tayo! NIGANG: Lumayas ka! Lumayas kayong pareho! BOY RAPIST: Ano pa ba'ng ang gusto mo sa akin? Huwag kang mag-alala. Kahit kasal na tayo, tuloy pa rin ang tsokolate. Tuloy pa rin ang tamis. At pati ako makakatikim! NIGANG: Hindi ko na kailangan ang tsokolate mo. Tingnan mo nga ako. Ang taba-taba ko! BOY RAPIST: Ikaw ang may dala niyan sa iyong sarili! NIGANG: Ikaw- (Patlang.) Ako nga ano? Papasok si Manong Carinderia sa carinderia. NIGANG: Ama, palayasin mo sila! MANONG CARINDERIA (Kukunin at ipananakot ang sandok.): Layas! Tatakbo sina Boy Rapist at Serial Rapist paalis ng carinderia. Pupunta sila kung saan nakaupo ang mga nanonood. Uupo sila. NIGANG: Salamat, Tanda. MANONG CARINDERIA: O sige, anak. Kumain na tayo. "Ina ni Nigang" ang kakainin nilang pareho mula sa iisang plato. MANONG CARINDERIA (Hihiga sa banig na nilatag kanina ni Nigang.): Matutulog na ako. NIGANG: Ito na ang aking pagkakataong tumakas. Hindi nahintay ni Boy Rapist ang sampung taon. Ako ma'y hindi na kayang hintaying mamatay si Ama. (Mula sa likod ng mesa ay kukuha s'ya ng mga damit at maleta. Mag-iimpake s'ya, bubuhatin ang bag.) Ngayon na ang araw ng pagtakas. Papasok si Boy Rapist at Serial Rapist sa carinderia. BOY RAPIST: Nigang! SERIAL RAPIST: Bakit ba tayo bumalik, umalis na tayo. NIGANG (Kukunin ang sandok, akmang hahampas.): Umalis ka! Ilalabas ni Boy Rapist ang kanyang baril. Itututok n'ya ito kay Nigang, na mapapatigil. Ibabagsak ni Nigang ang sandok. Tatakbo si Nigang. BOY RAPIST: Manloloko! Pinaasa mo ako! (Babarilin ang binti ni Nigang.) Bagsak si Nigang sa sahig. Bubuhatin ni Boy Rapist si Nigang papunta sa likod ng mesa. Gagahasain n'ya ito. NIGANG: Wag! Wag! Magkatapos ng ilang sandali'y iiyak na lamang. Malakas at tuloy-tuloy ang iyak na ito.) SERIAL RAPIST (Nakatingin sa likod ng mesa): Wag! Wag! (Lalayo. Mapapaupo, itatago ang mukha sa mga kamay.) Ilang sandali na puro iyak ni Nigang at tawa ni Boy Rapist ang maririnig. BOY RAPIST (Tatayo mula sa likod ng mesa): Paalam pag-ibig! (Kukunin ang sandok, ipapakita sa mga nanonood, hahampasin n'ya si Nigang.) Sasabayan ng tunog ng paghahampas ng sandok ang tuloy-tuloy pa rin na pag-iyak ni Nigang. Pagkatapos ng ilang sandali'y titigil ang pag-iyak ni Nigang at pagkatapos pa ng ilang sandali'y titigil na rin ang panghahampas ni Boy Rapist. SERIAL RAPIST (Tatayo.): Boy? (Lalapit sa likod ng mesa.) Tama na, patay na 'yan. BOY RAPIST (Aalis mula sa likod ng mesa, pero roon ang tingin.): Bakit mo ako pinadalaw pa kung ayaw mo naman pala sa akin talaga? (Tititig sa sandok, matatanto ang ginawa.) Ano'ng gagawin natin? SERIAL RAPIST (Itataas ang kaldero sa harap ng mga nanonood, saka itatago sa likod ng mesa.): Ako ang bahala. Kunin mo ang sandok at kutsilyo. Iaabot ni Boy Rapist ang sandok at kutsilyo. BOY RAPIST: Ano 'yan? Nakakadiri! (Titingin kay Serial Rapist, tapos kay Manong Carinderia.) SERIAL RAPIST: Tahimik, nagluluto ako! (Mag-iingay, saka iaangat ang kaldero sa mesa.) Gigising at tatayo si Manong Carinderia. MANONG CARINDERIA: Ano'ng ginagawa n'yo? Hindi ba't pinalayas ko na kayo? SERIAL RAPIST (Iaabot ang kaldero.): Pumunta lang kami para magpaumanhin. May dala kaming pagkain bilang simbolo ng pagsisisi. MANONG CARINDERIA (Uupo, kukuha ng plato.): Tamang-tama gutom ako (Kakain.) Nasaan kaya si Nigang? Ang anak kong 'yun-ang ganda-ganda, pero ang taba-taba! BOY RAPIST: Parang baboy! MANONG CARINDERIA: Oo nga! (Kakain pa lalo.) Ang sarap nitong putahe a! Ano'ng tawag dito? Ano ba 'to? Maasim pero katakamtakam! SERIAL RAPIST: Si Nigang po. "Si Nigang na baboy"! WAKAS MASKARAFilipino MGA TAUHAN: |
   |
